کوچیکتر که بود وقتی ضریه دردناکی بهش وارد میشد،
عامل ضریه رو که معمولا دیوار یا زمین بود میزد
اونوقت محل آسیب دیده و کف دستاش رو که به دلیل تنبیه عامل آسیب زا درد گرفته بود
میاورد تا ما بوس کنیم و همش با هم خوب بشه.
حالا که بزرگتر شده فهمیده که اگر زمین یا دیوار رو بزنه فقط خودش ضرر میکنه
اما این بوسه اینقدر مهم و کلیدی شده که وقتی خواب باشیم هم
میاد بیدارمون میکنه که آنا درد رو تسکین بدیم
یا موقع ای که سرفه میکنه دهنش رو تا جایی که میتونه جلو صورتت باز میکنه
.که گلوش رو تو بوس کنی تا خوب بشه
ای جوونم. آدم بزرگا هم گاهی همینقدر لوس میشن، اما روشون نمیشه!
ReplyDelete