هر چی ذهن من در هماهنگ کردن خودش با تغییرات آب و هوایی کنده
این هوای مشهد هم با دگردیسی های ناگهانیش به دردسرهای من بیشتر اضافه میکنه
از بس که دیگه نمیتونم به قوه تشخیص خودم اعتماد کنم
خیر سرم زنگ زدم از کسی که میدونستم بیرونه،
پرسیدم که هوا چقدر سرده من چی تن کیارش کنم
گفت هوا کمی سردتر از دیروزه ولی همون لباسها کافیه
اما شنیده ها حاکی از اینکه که هوا بسی ناجوانمردانه سردتره
و این یعنی باز کیارش رو با یه خل آویزون تحویل میگیرم؟
باز باید به ذهنم فشار یارم که باید به بچه مریض دارو بدی خوب بشه، مواظبش باشی
مگه ذهن من چقدر کشش داره؟؟؟
